Fuck angst! Er is maar 1 ding dat telt....
Je moet niks! En je moet alles. Ik houd het gewoon kort: Angst = moed - actie.
In mijn woorden: omarm de angst, de angst zit ingebakken in onze bekabeling. Van oudsher is angst een van onze belangrijke emoties, die ons letterlijk in beweging zet (om bijvoorbeeld eten te halen als we honger hebben) of laten verstijven (bij een zebrapad als er ineens een auto veel te hard komt aanrijden) of te vechten (als ons leven er van hangt en vechten de beste optie wordt). Angst kent iedereen, iedereen kent angst.
Het verschil zit vaak niet in of angst wel bestaat, maar in: hoeveel ruimte ze inneemt, of ze je helpt of blokkeert en hoe je ermee omgaat.
Zelfs mensen die rustig, sterk of zelfverzekerd lijken, ervaren angst. Alleen ziet die er bij iedereen anders uit: piekeren, vermijden, spanning in het lichaam, controle zoeken, uitstelgedrag, slecht slapen, overdenken, enzovoort
Brieven aan Lucilius
In Brieven aan Lucilius schreef hij dat “we vaker lijden in onze verbeelding dan in de werkelijkheid,” waarmee hij bedoelde dat de angst voor toekomstige tegenspoed meestal meer leed veroorzaakt dan de tegenspoed zelf. Voor hem was angst over een slechte toekomst een gebrek aan begrip van het lot en de natuur. De Stoïcijnen leerden dat gebeurtenissen buiten onze controle met kalme rationaliteit geaccepteerd moeten worden. Wat telt is niet wat er gebeurt, maar wat telt is hoe we er mee om gaan.
Tegelijkertijd waarschuwde Seneca ervoor om niet gevangen te raken in herinneringen. In werken als Over de kortheid van het leven betoogde hij dat mensen hun leven verspillen door ofwel te treuren om wat al is gebeurd, ofwel zich zorgen te maken over wat nog kan komen. Het verleden, zei hij, ligt vast en is buiten onze macht. Het opnieuw beleven ervan door spijt of wrok betekent dat we het huidige moment opgeven. Waar geluk, volgens de Stoïcijnse gedachte, komt voort uit het richten van de aandacht op het heden, het cultiveren van deugd en het disciplineren van de geest.
Een bepaalde mate van vrijheid van angst en spijt is geen onverschilligheid, maar meesterschap over jouw eigen gedachten
Seneca bedoelde niet dat iemand zijn geheugen moest wissen of praktische planning moest negeren. Hij geloofde eerder dat emotionele slavernij aan pijn uit het verleden en angst voor de toekomst ons van innerlijke rust berooft. Zijn filosofie draait om leven in overeenstemming met de rede, het accepteren van sterfelijkheid en het erkennen dat tijd ons meest waardevolle bezit is (zie mijn eerdere blog: Fuck geld! Tijd is jouw kostbaarste bezit).
Uit eerste hand.
Jordi
Reacties
Een reactie posten